zelfkritisch dressuur fouten maken

Ben jij voldoende zelfkritisch? Hoe je meer uit je fouten kunt halen

Van je fouten leer je het meest’ en ‘zoek altijd de fout bij jezelf en niet je paard.

We zijn het er allemaal mee eens, maar soms is het makkelijker gezegd dan gedaan.

Maar door anders naar het maken van fouten te kijken, wordt het wel opeens een stuk eenvoudiger om zelfkritisch te zijn.

Drie tips die je kunnen helpen.

Zelfkritisch zijn is iets waar veel ruiters moeite mee hebben.

En dat is ook niet zo vreemd, want het voelt nu eenmaal niet fijn als je moet constateren dat je iets niet goed doet.

Daar komt bij dat het soms ook niet zo heel duidelijk zichtbaar is wat jouw invloed op je paard is. En dus kun je je ook een beetje achter je paard verschuilen.

Mijn paard was zó gespannen in de ring’ of ‘mijn paard drukt zijn rug iets weg, omdat hij moeite heeft met verzamelen.

Het zijn uitspraken die we allemaal wel eens doen, maar eigenlijk benoemen we meestal niet onze eigen rol.

Soms is het niet zo heel duidelijk zichtbaar wat jouw invloed op je paard is.
En dus kun je je een beetje achter je paard verschuilen.

Omdat er een focus is op het paard praten we vaak in termen van ‘het paard loopt te veel op de voorhand’ en ‘het paard is niet voldoende aan het been.’

Het paard is in de meeste gevallen het onderwerp van de zin als een combinatie beoordeeld wordt. Of dat nu door een jury gebeurt, door een trainer, een toeschouwer, of door de ruiter zelf.

De meesten van ons leggen de focus op het paard.

Bij veel andere sporten is dat helemaal niet aan de orde.

Denk bijvoorbeeld aan een sport zoals tennis. Als je de bal in het net slaat of buiten de lijn, dan word jij daar zelf op afgerekend.

Het is bij een sport zoals tennis zo overduidelijk wat jouw eigen rol is dat het helemaal geen zin heeft om de fout bij iets of iemand anders dan jezelf te leggen.

Ook wij ruiters moeten de fout bij onszelf leggen ook al is het soms iets minder goed zichtbaar. Want alleen als je zelfkritisch bent, kun je stappen voorwaarts maken.

Want laten we eens de situatie omdraaien.

Stel je nu eens voor dat alles wat mis gaat, niet door jou als ruiter komt maar door jouw paard komt.

Stel je voor dat de schuld dus wél bij je paard ligt en dat jij er eigenlijk niet zo veel aan kunt doen. Dat jij alles al goed doet, maar dat het door je paard komt dat jullie niet verder komen.

Misschien vind je het wel een fijne gedachte dat je alles al goed doet.

Maar als dat nu de situatie is, hoe ga je dan progressie boeken in de training en die volgende klasse behalen?

Hoe ga je nu verder komen als jij alles al goed doet, maar je door de omstandigheden niet verder komt?

Dan loop je dus tegen een probleem aan. Namelijk dat het oplossen van het probleem buiten jouw macht ligt. En dat is eigenlijk een situatie waar je absoluut niet in wilt zitten.

#1 Je wilt juist dat de fout bij jou ligt

Het is juist heel fijn als de fout bij jou als ruiter ligt. Want als de verbeterpunten bij jou liggen, dan heb je daar invloed op.

En alles waar jij invloed op hebt, kun je veranderen en dus ook verbeteren.

Maar natuurlijk kan het zo zijn dat je écht denkt dat iets door je paard komt.

Bedenk je dan eens wat er zou gebeuren als de, in jouw ogen, beste ruiter van de wereld op jouw paard zou stappen. Denk je dan nog steeds dat het probleem zich zou voordoen?

Waarschijnlijk niet en daar moet je dus ook heel blij mee zijn. Want als de beste ruiter van de wereld het al niet kan oplossen, dan kun jij het ook niet oplossen.

Nu hoor ik weleens het verhaal van instructeurs dat hun lesklant stiekem het helemaal niet zo leuk vindt als de instructeur wél een bepaald rijtechnisch probleem kan oplossen of kan voorkomen als zij op het paard van de lesklant stappen.

Een beetje onder het mom van ‘zie je wel, jij kunt het ook niet oplossen! Ik zei toch al dat ik een moeilijk paard heb!’

Maar je moet juist wel willen dat je instructeur het kan oplossen en dat het dus overduidelijk is dat jij nog het een en het ander moet én kunt verbeteren.

#2 Koppel je identiteit los van hoe goed je kunt paardrijden

Als je verbeterpunten hebt, en ik mag hopen dat je die hebt, dan zegt dat niets over hoe je als persoon bent.

Bedenk eens wat er zou gebeuren als de, in jouw ogen, beste ruiter van de wereld op je paard zou stappen. Denk je dan nog steeds dat het probleem zich zou voordoen?

Nu klinkt dat misschien logisch, maar vaak koppelen we onze persoonlijke identiteit aan onze prestaties. Maar of jij goed kunt rijden of nog geen deuk in een pakje boter kunt rijden, maakt jou niet beter of minder goed als persoon.

Probeer je identiteit en hoe goed je als ruiter bent van elkaar te scheiden. Dat maakt het eenvoudiger om kritischer naar je rijvaardigheden te kijken.

zelfkritisch dressuur fouten maken

#3 Fouten zijn onderdeel van je weg naar succes

Tenslotte is het interessant om eens te kijken naar wat het maken van fouten nu eigenlijk betekent.

Ga eens in gedachten vijf jaar terug in de tijd. Weet jij nog wat jij destijds lastig vond met paardrijden en wat voor fouten je maakte?

Waarschijnlijk vind je wat je toen lastig vond, nu een stuk eenvoudiger. De fouten die je toen maakte, maak je waarschijnlijk nu niet meer of in ieder geval minder vaak.

Dat komt omdat dat nu onderdeel is geworden van je comfortzone.

Natuurlijk zijn er nu weer andere dingen die je lastig vindt. Dat zijn de dingen die net op de rand of net buiten je comfortzone liggen, waardoor je fouten maakt.

Het maken van fouten betekent dus eigenlijk dat je bezig bent om je comfortzone te vergroten. Je bent met iets bezig wat je nog niet helemaal beheert. Het is nog niet onderdeel van je comfortzone en dus maak je nog fouten.

Maar alleen door die fouten te maken, en daar van te leren, vergroot je je comfortzone en maak je dus stappen voorwaarts.

Het maken van fouten is dus niet iets negatiefs. Het betekent niet dat je op de verkeerde weg bent.

Fouten maken zijn onderdeel van je weg naar succes. Je kunt ze niet omzeilen. Je kunt er alleen voor zorgen dat je niet telkens dezelfde fouten blijft maken door zelfkritisch te zijn én van je fouten te leren.

Maar het begint dus allemaal met het erkennen dat de fout bij jou als ruiter ligt.

Natuurlijk zijn er ook factoren die wij als ruiter niet kunnen beïnvloeden, waardoor een oefening soms mislukt. Maar als jij je focust op de factoren waar je wél invloed op hebt, dan ben je uiteindelijk een betere ruiter voor je paard en zal je als ruiter meer ontwikkeling doormaken.

Op het moment dat je je dat realiseert, mag je eigenlijk al blij zijn. Bewustwording is de eerste stap naar verbetering.

Door vervolgens na te gaan wat je precies fout hebt gedaan en uit te zoeken hoe je dat kunt verbeteren, kun je grote stappen voorwaarts maken.

Vergeet vooral niet om plezier te hebben in dat proces. Fouten maken en daar van leren is iets wat dagelijks gebeurt en dat zal altijd blijven gebeuren.

Het maakt je niet minder als persoon, dus koppel je identiteit niet aan hoe goed je kunt rijden en realiseer je dat het maken van fouten op de weg naar succes ligt.

Ongeacht van wat succes voor jou betekent.

1 antwoord
  1. Sacha Stibbe
    Sacha Stibbe zegt:

    Ik ben het hier helemaal mee eens, wat in het artikel minder naar voren komt is het feit dat veel instructeurs in het veld de ruiter zelf té weinig meegeven waar zij fouten maken, en te weinig uitleg geven welke invloed die “fouten” op het paard hebben.ik begrijp dat de gemiddelde instructeur zijn klanten te vriend wil houden en daarom soms aarzelt om te direct te zijn. Of,en ik denk dat dat ook meespeelt, het feit dat er weinig aandacht gegeven wordt aan zitlessen en het belang van zitten. Hoewel ik geen zicht heb op de inhoud van instructeurs opleidingen is zoiets als: hoe vertel ik mijn klant dat het anders moet, en hoe maak ik mijn klant duidelijk dat zitlessen de basis van het rijden zijn
    Hoop dat jullie er iets aan hebben

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *