dressuur jaloezie wedstrijd wedstrijdsport mentaal paardrijden advies tips

Jaloezie in de dressuursport, herken jij het?

Als Carl Hester een goede score haalt met zijn paard, voel jij dan jaloezie en afgunst?

Ik verwacht van niet.

Gunnen wij het Carl Hester dat hij goed presteert? Jazeker!

Maar we zeggen vaak dat er zoveel afgunst is in de paardensport.

Waarom zijn we niet jaloers op een Carl Hester?

En staan we te juichen als hij weer progressie heeft geboekt met zijn paarden?

En hoe zit het dan als jouw stalgenoot progressie boekt met haar paard? Misschien wel op een sneller tempo dan dat jij progressie boekt?

En dat zij wél haar paard goed over de rug krijgt en een stabiele verbinding heeft.

En dat haar paard niet kijkerig is op concours, waardoor zij wél met een dikke winstpunt thuiskomt. Terwijl jij net onder die 60 procent blijft hangen omdat je paard één te keer te veel naar die bakkabouter zat te kijken.

Begint het al wat pijnlijker te worden?

Doordat we geneigd zijn om onszelf met andere te meten, zegt het iets over onszelf als iemand anders goed presteert. Althans, dat is iets wat we onszelf onbewust wijsmaken

Filosoof en schrijver Alain de Botton heeft er een goede verklaring voor waarom we blij zijn voor een ruiter zoals Carl Hester en soms wat minder blij zijn voor een stalgenoot.

Carl staat namelijk heel ver van ons af

We vergelijken onszelf niet met hem en mochten we ooit tegen hem moeten rijden op concours, vinden we het vast ook niet erg om van hem te verliezen. We hebben het namelijk over dé Carl Hester!

De situatie verandert volledig als het om iemand gaat waar we onszelf wél mee kunnen vergelijken. Iemand die uit een soortgelijke situatie komt, die dezelfde kansen en mogelijkheden heeft gehad.

Als die persoon goed presteert, is dat iets wat wij ons persoonlijk aantrekken. Jij had ook die prestatie kunnen leveren. Maar dat deed je niet niet en je stalgenoot wél.

We meten onszelf met andere, vergelijkbare ruiters

Doordat we geneigd zijn om onszelf met anderen te meten, zegt het iets over onszelf als iemand anders goed presteert.

Althans, dat is iets wat we onszelf onbewust wijsmaken.

Het geeft je het gevoel alsof je een minder goede ruiter bent en je minder goed je best hebt gedaan.

In een sport waar respect en waardering vaak gekoppeld wordt aan rijniveau is dat niet iets waar we heel blij van worden.

En wat gebeurt er dan?

dressuur jaloezie wedstrijd wedstrijdsport mentaal paardrijden advies tips

Jaloezie houdt van informatie en details en dus ga je op onderzoek uit.

Welke jury had ze eigenlijk? Want misschien had ze wel een jury die altijd hoge punten geeft.

En hoe had de rest gereden? Misschien was er wel weinig tegenstand.

Zijn er op Facebook nog foto’s te vinden die suggereren dat ze helemaal niet zo’n geweldige proef had gereden?

Uit een soort zelfbeschermingsmechanisme probeer je voor jezelf te bedenken dat de geleverde prestatie van die stalgenoot helemaal niet zo indrukwekkend was als dat je dacht.

Ha! Zie je wel, je bent helemaal niet beter dan ik!

Jaloezie en afgunst zijn dus eigenlijk de gevoelens die je krijgt als je je gevoel van eigenwaarde gaat koppelen aan de prestaties van anderen.

En hoe meer vergelijkbaar de ruiter is, hoe groter de kans op jaloezie.

En als je dan ook nog eens bedenkt dat we in een samenleving leven waarin het idee bestaat dat alles mogelijk is als je maar hard genoeg werkt, word je zelfbeeld helemaal negatief beïnvloed als jij niet die successen behaalt.

Het is niet voor niets bewezen dat mensen in de westerse wereld het meest negatieve zelfbeeld hebben.

Gevoelens van jaloezie en afgunst houden ons een pijnlijke spiegel voor. Het verschil is alleen dat we niet in onze eigen spiegel kijken, maar vergelijkbare ruiters om ons heen als spiegel gebruiken.

Maar het is belangrijk om je te realiseren dat het succes van iemand anders niet betekent dat jij geen succes kunt hebben.

Er is geen tekort aan winstpunten. Als iemand ergens gewonnen heeft of een goed paard heeft gekocht, betekent dat niet dat jij daardoor niet meer goed kunt presteren of dat alle goede paarden “op” zijn.

En doet iemand anders het in jouw ogen beter? Laat het een inspiratiebron zijn en laten we er vooral veel respect voor hebben. Het geeft ook aan wat er allemaal mogelijk is en probeer dat als motivatie te gebruiken.

8 antwoorden
  1. Carla
    Carla zegt:

    Natuurlijk ben ik wel eens jaloers, maar dan in een positieve zin. Ik kan ervan genieten als ik iemand zie rijden waarbij het zo gemakkelijk lijkt. Maar ook zij hebben er vast hard voor moeten werken. Jaloers kan ik wel zijn op mensen die een mooie stal hebben en alles lijkt voor elkaar te zijn en ze er een zootje van maken. Dan ben ik niet eens jaloers maar boos op het feit dat ze “alles” hebben en er niks mee doen.

    Beantwoorden
  2. Wendy
    Wendy zegt:

    Jaloers ben ik zeker wel eens… Vooral op de ongecompliceerde ruiter die ik was. Nergens bang voor en no-nonsense rijden. Zonder nadenken gáán, niet denken maar doen!

    Helaas ben ik hard geland (letterlijk en figuurlijk) en heb ik moeten accepteren dat mijn 2.0 versie niet de verbeterde versie van mezelf is. Helaas goldt dat ook voor anderen, wat zorgde een hoop onbegrip van hun- en frustratie van mijn kant…
    Ik heb mezelf veelvuldig op mijn kop gegeven, maar heb doorgezet en train nu volgens mijn eigen normen en waarden. Neemt niet weg dat ik nog steeds wel eens jaloers ben op mensen die hun onbevangenheid nog hebben.Ondanks dat wens ik hen niet de les die ik heb moeten leren; maar hoop ik dat ze hun talent koesteren.

    Natuurlijk wil ik elke wedstrijd graag presteren, maar als ik de baan rond ben gekomen en fijn heb losgereden, ben ik al trots op onze ‘overwinning’; ook al is die winstpunt misschien niet behaald en gaat een ander er met de prijzen vandoor… Good for you! Maar dat doet niets af aan de prestatie van mij en mijn topper; alles is betrekkelijk!

    Beantwoorden
  3. Lilian
    Lilian zegt:

    We zijn allemaal wel eens jaloers denk ik al is het maar op diegene met het mooie paard met die mooie elastische beweging of het vrachtwagentje.Maar is het niet zo dat als je iets echt wil dan kom je er ook. Als ik naar mijzelf kijk dan keek ik ook met afgunst naar dat mooie grote paard met die elastische benen waarbij alles zo makkelijk ging ik had tenslotte een paard met korte beentjes die zeker niet elastisch was en met veel moeite door zijn proeven kwam. Maar uiteindelijk zijn we wel Z2 geworden en de wissels waren zijn sterkste troef zelfs series waren makkie. Helaas heb ik afscheid moeten nemen door tragisch einde en je begrijpt het vast wel mijn nieuwe paard moest ook van die mooie lange benen hebben met veel elastiek. Die heb ik gevonden een geweldig paard met heel veel talent maar nu komt het ik kan helaas niet op wedstrijd want hij wil niet mijn 2 paards trailer in na drama tijdens het ophalen na de koop. Je ziet het nu kan iedereen met veel jaloezie kijken naar mijn geweldige getalenteerde paard maar ik kan niet shinen in de ring. En geld voor het vrachtwagentje heb ik niet dus ja dat zegt alleen maar dat elke ruiter of amazone een lange weg moet afleggen om daar te komen waar hij of zij wil komen. Maar als je maar lang genoeg volhoudt dan komt iedereen er wel. Rij voor jezelf !! winstpunten zijn altijd belangrijker iedereen rijdt tenslotte voor de lol in zijn of haar tempo.

    Beantwoorden
    • Antoinette Jansen
      Antoinette Jansen zegt:

      Hoi Lilian, dit probleem is echt op te lossen. wij hebben ook een paard gehad dat met geen mogelijkheid te laden was. Ik ben toen bij toeval terechtgekomen bij Chantal van trailerladen zonder stress. Zij garandeert dat ze je paard binnen een halve dag de trailer op krijgt. Ja, ja, dat zal wel dacht ik. Afspraak gepland en inderdaad, na 2,5 uur liep hij er vanzelf op, je moest hem zelfs afremmen, daarna ook geen problemen meer gehad. Dus kij even op Facebook of op trailerladenzonderstress.nl, dan kun jij ook weer shinen op wedstrijd met je fijne paard. Groetjes Antoinette

      Beantwoorden
  4. Laura
    Laura zegt:

    Wat mij is opgevallen is dat jaloezie in de dressuur vaker voorkomt dan bij het springen en in de eventing. Ik heb jarenlang alle drie de disciplines gereden en vooral de sfeer in de eventing, toen nog sgw genoemd was zo leuk, ook de trainingen waren gezellig en parcourslopen deden we samen…Ik heb zo’n 50 jaar ervaring en regelmatig meegemaakt dat mensen aan de kant alles staan af te kammen, stoor me er al jaren niet meer aan, ik rij voor mijzelf en niet voor een ander en als ik naar wedstrijd ga zorg ik dat we er klaar voor zijn, thuis 150% want op een wedstrijd lever je altijd in. Het enige dat mij wel eens jaloers maakt is precies wat Petra hierboven schrijft, als je genoeg geld hebt om te investeren en tijd om te besteden wordt het wel een stuk makkelijker allemaal, het blijft financieel een kostenplaatje en dat is soms even slikken, ik zou ook graag een trainingsweek willen doen maar dat gaat mij echt niet (meer) lukken van mijn AOW en klein pensioentje…Maar ik heb nog steeds lol met mijn knol!

    Beantwoorden
  5. petra
    petra zegt:

    Afgunst tegen over een andere ruiter heb ik nog nooit ervaren, jaloezie daar in tegen ten over!!
    Ik heb nooit begrepen dat de term jaloezie altijd gepaard gaan met zoveel negativiteit.
    Ik ben jaloers op een goede vriendin van mij omdat zij met zoveel gevoel haar paarden rondstuurt …. dat wil ik ook kunnen!!
    Ik ben ook zeker jaloers op de mensen die het zich kunnen veroorloven om niet te werken en daardoor meer tijd hebben voor de training van hun paarden.
    Om nog maar te zwijgen van die ooooh zo mooie en handige vrachtwagens die ik op wedstrijden tegen kom!!!
    Misgun ik het de mensen die wel hebben wat ik niet heb???
    NEE, zeker niet, ze zullen er hard voor gewerkt hebben en wie weet …… ooit …. 😉

    Beantwoorden
  6. Kim
    Kim zegt:

    Ik herken wel wat er gezegd word. Ik had een leuk contact met een oude stalgenoot. Zij was toen al een poos wedstrijden aan het rijden, maar wat ik wel begrepen heb is dat ze heel lang over een niveau deed en ze met moeite winst reed. Op het moment dat ik aangaf ook wedstrijden te gaan rijden, werd ze al wat stugger. Als ze me zag rijden leek ze me meer te taxeren. Op het moment dat ik in de B startte, reed zij L1+4, geloof ik. Elke wedstrijd kwam ik met gemiddeld 2 winst thuis, dus ik vloog door de klasse . Nu in 10 wedstrijden ben ik L1+9… zij is nu L1+5… En er wordt helemaal niks meer gezegd. Ik probeer het al zo weinig mogelijk over de wedstrijden te hebben, maar dat maakt niks uit. Er is geen contact meer. Jammer dat zoiets als jaloezie dit kan beïnvloeden

    Beantwoorden
  7. bert debets
    bert debets zegt:

    LS.
    Ik herken me niet in dit artikel . Ik heb nog nooit me met anderen willen meten tijdens een wedstrijd. Het was voor mij een mogelijkheid om een parcours te kunnen springen. En die kans werd me geboden door een andere ruiterclub.. Ik reed voor mezelf , omdat ik graag paard reed , waarbij springen een belangrijk onderdeel was , net zoals buitenrijden..

    JRUS,
    Bert Debets
    Kerkrade.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *